دنیای سینما و تلویزیون امروز با خبری بسیار تلخ از خواب بیدار شد. آنتونی هد، بازیگر تحسینشدهی بریتانیایی، که بیش از هر چیز با نقش روپرت گیلز در مجموعهی محبوب «بافی، شکارچی خونآشام» در قلب ما جا دارد، در سن ۷۲ سالگی بر اثر عوارض بیماری ذاتالریه درگذشت.
برای ما که با «بافی» بزرگ شدهایم، آنتونی هد فقط یک بازیگر معمولی نبود. او «گیلز» بود؛ آن کتابدارِ خونسرد، پدرِ معنوی بافی و آدمی که اسلحه به دست میگرفت تا از شاگردانش در برابر تاریکی محافظت کند. نقش او در سانِردیل توی کالیفرنیا یکی از عمیقترین شخصیتهای سریالهای نوجوانانهی تاریخ بود. یک پدرخواندهی دوستداشتنی که همیشه لیوان چای دستش بود.
خانوادهی آنتونی هد با انتشار بیانیهای احساسی از مرگ او خبر دادند. در این بیانیه، از او به عنوان انسانی دوستداشتنی، فوقالعاده شوخطبع و هنرمندی بینظیر یاد شده که همهی همکارانش عاشق بازی در کنارش بودند. شاید اگر سری «بافی» را دنبال میکردید، حتماً کلیپ خندهی بیاختیار آنتونی هد در پشت صحنه به چشمتان خورده. خندهای که نشان میداد این بازیگر چقدر عاشق نقشش بوده است.
اما کارنامهی آنتونی هد فقط به «بافی» ختم نمیشود. اگر سریال «دکتر هو» (Doctor Who) را ببینید، او را در نقش آقای کاپلان هم به خاطر میآورید. یا در سریال فاخر «The Crown» در نقش نخستوزیر ظاهر شده بود. کارنامهی درخشان او شامل مجموعههای «مِرلین» (Merlin) و «Little Britain» نیز میشود. حتی برای نسل جوانتر، صدای او در انیمیشنها و بازیهای ویدیویی به یادماندنی است.
مرگ آنتونی هد شاید پایان یک دوران برای هواداران سریال «بافی» باشد. دیگر خبری از آن نوستالژیِ دیدن گیلز در کنار بافی و ویلو نیست. امشب، در سراسر جهان، طرفداران ماراتنی از قسمتهای خاطرهانگیز «بافی» را تماشا میکنند تا یاد مردی را زنده نگه دارند که در قلب سانِردیل همیشه روشنایی را به تاریکی ترجیح میداد. روحش شاد.
